Cookies van Travelution
Deze website maakt gebruik van cookies om zo goed mogelijk te functioneren en de gebruiker de beste ervaring te bieden.

Deel  

Rob Dekay, singer-songwriter

"In gebruikte mijn tatoeages om mezelf verstaanbaar te maken"

 

Singer-songwriter Rob Dekay reisde voor het programma Wie is de Mol? afgelopen jaar naar de provincie Henang in China. Daar betrad hij heilige grond en zag China op een heel andere manier dan de gemiddelde toerist. Verder ontdekte hij Israël en vierde hij St. Patricksday in Ierland.

De editie van Wie is de Mol? waar jij aan meedeed vond plaats in China. Hoe heb je dat ervaren?
“De tijd in China met Wie is de Mol? was waanzinnig. Het is natuurlijk een unieke ervaring om een land te zien terwijl je meedoet aan zo’n tv-programma. Je komt op plekken waar je als toerist vaak niet kan komen. Zo was de laatste test van Wie is de Mol? op een locatie op heilige grond. Het is normaal verboden voor toeristen en onze producent heeft heel lang zijn best moeten doen om het voor elkaar te krijgen dat we daar mochten filmen. Het was bijna een soort filmset, maar dan echt, zo zen en stil. Ik heb er tijdens de opnames vaak bewust bij stilgestaan dat ik in China was. Ik had het voordeel dat ik de Mol was, en van tevoren wist dat ik niet naar huis zou hoeven. Ik was daardoor niet, zoals de kandidaten, me continu aan het focussen op allerlei vragen en details, maar kon ongestoord van de omgeving genieten.”

“De opening van het programma heeft het meest indruk gemaakt. Dat was bij de oudste poort van China. Ze hadden allemaal mensen in traditionele kleding neergezet, er waren mensen met grote trommels en speren. Eenmaal aangekomen moesten we voor een linker- of rechterdeur kiezen. Ik wist als Mol wel wat er ging komen, maar er is echt een groot verschil tussen iets op papier lezen en daadwerkelijk meemaken. Het was enorm indrukwekkend, toen ik daar stond dacht ik: wow! Ik zou zeker nog een keer terug willen gaan naar China. Maar wel pas over een jaar of 10, als het allemaal een mooie herinnering is.”

Was er buiten de opnames van het programma nog tijd om de toerist uit te hangen? 
“In het begin was er nauwelijks tijd om zelf iets van de omgeving te zien buiten de opnames om. We maakte lange draaidagen en gingen vaak laat naar bed en vroeg weer op. Maar naarmate er minder kandidaten overbleven kregen we wat meer vrije tijd, soms zelfs een vrije dag. We waren in Henang, en dat is echt provinciaal. Toerisme bestaat daar bijna niet. Dus voor de lokale bevolking was het heel bijzonder om een blanke man van 1,90 meter te zien. En dan zit ik natuurlijk ook nog onder de tatoeages en draag ik een opvallende hoed. De reacties van die mensen op mijn verschijning waren fantastisch. Bij sommigen viel de mond letterlijk open. Weer anderen werden heel enthousiast, drukten een baby in mijn armen en wilden een foto maken.”

“De mensen in Henang spraken geen woord Engels, echt nul. Dat maakt het heel moeilijk om te communiceren. Het was het echt handen- en voetenwerk. Zelfs een flesje water bestellen was soms onmogelijk. Eten bestellen van een menukaart zonder plaatjes al helemaal. Ik gebruikte soms mijn tatoeages om me verstaanbaar te maken. Ik heb een tatoeage van een vis, als ik daar op wees dan werd meestal wel begrepen dat ik vis wilde eten.”

Welke mooie plekken heb je de afgelopen tijd privé bezocht?
“Na de opnames van Wie is de Mol? ben ik samen met mijn tweelingbroer naar Israël gereisd. Israël stond bij ons allebei op ons verlanglijstje. Vanwege de historie en de spiritualiteit. We zijn naar Jeruzalem en Tel Aviv geweest: een wereld van verschil. Jeruzalem is natuurlijk het hele oude, de tempels en de Klaagmuur. Tel Aviv is compleet het tegenoverstelde. Eigenlijk een soort warm Amsterdam aan zee. Wij waren precies in Israël ten tijde van heftige aanvallen. Dat was bijzonder om mee te maken. Overal waar we kwamen hingen waarschuwingen voor raketaanvallen. Bang voor een raketaanval was ik niet. Natuurlijk moet je niet naïef zijn, er kan altijd iets gebeuren. Maar je kan morgen ook vertrappeld worden door een koe. Je moet niet je leven laten beïnvloeden door angst. Ik blijf gewoon reizen!”

“Ook was ik een paar jaar geleden in Ierland. Mijn vriendengroep heeft de traditie om St. Patricksday te vieren in Ierland. We hebben het al op verschillende plekken gevierd: Cork, Dublin, Belfast. Ik vind St. Patricksday vooral fantastisch vanwege de Ierse cultuur en muziek. De Ierse traditionele muziek is heel puur. Als ik dat hoor, voel ik de middeleeuwen. Het liefst duik ik tijdens het feest een kroegje in waar het niet al te druk is, ga ik zitten met mijn vrienden en luister ik met een biertje de hele avond naar de muziek.”

Welke bestemmingen moeten zeker nog eens bezocht worden?
“Ik wil erg graag nog een keer naar Amerika. Het is er nog nooit van gekomen, maar ik heb een grote fascinatie voor Amerika. En dan het liefst naar Texas en een beetje op een boerderij werken. Het liefst zou ik dat combineren met het werken aan een nieuwe plaat. Ook Zuid-Afrika wil ik een keer bezoeken. Vooral vanwege de interessante geschiedenis en de rol van Nederland daarin. Het lijkt me mooi om daar tijdens een reis helemaal in te duiken. En tot slot: Luxemburg. Laten we vooral Luxemburg niet vergeten. Ik heb geen idee wat er te doen is, maar Luxemburg wordt naar mijn mening te snel over het hoofd gezien.”

“Ik woon in Deventer, maar ik ben eigenlijk altijd wel van huis, op pad door het land. Dan is het heel fijn om weer lekker thuis te komen. Deventer heeft natuurlijk niet zoveel te bieden, maar dat hoeft dan ook niet. Als je een fijne plek hebt om te wonen en thuis te komen, is reizen het allermooiste wat er is.”